|   PL  .  EN   |       

O czasopiśmie » Rada naukowa


Redaktor naczelny

prof. dr hab. inż. arch. Ewa Łużyniecka (Wydział Architektury Politechniki Wrocławskiej, Polska).

Rada naukowa

prof. dr inż. arch. Zbigniew Bać (Polska Akademia Nauk, Polska)

prof. Mikhaił Balzannikov (Samara State University of Architecture and Civil Engineering, Rosja)

prof. Joaquim José Ferrão de Oliveira Braizinha (UniversidadeTécnica de Lisboa, Portugalia) 

prof. Kateřina Charvátová (Pedagogická fakulta, Univerzita Karlova, Praga, Czechy) 

prof. dr hab. inż. arch. Małgorzata Chorowska (Wydział Architektury Politechniki Wrocławskiej, Polska) 

Dipl.-Ing. Arch. Hugo Dworzak, MArch (Institute of Architecture and Planning, Universität Liechtenstein, Vaduz, Księstwo Liechtensteinu)

Nathalie Guillaumin-Pradignac (Conservateur des Antiquités et Objets d’Art du département de la Charente, Francja)

prof. dr ing. Tore I. Brandstvein Haugen (Fakultet for architektur og billedkunst, NTNU – The Norwegian University of Science and Technology, Department of Architectural Design and Management, Trondheim, Norwegia)

dr inż. arch. Ada Kwiatkowska (Wydział Architektury Politechniki Wrocławskiej, Polska) 

dr hab. inż. arch. Robert Kunkel, prof. PW (Wydział Architektury Politechniki Warszawskiej, Polska)

prof. Bo Larsson (Lund University, Szwecja) 

prof. dr hab. inż. arch. Aleksander Piwek (Wydział Architektury Politechniki Gdańskiej, Polska)

prof. dr hab. inż. arch. Janusz Rębielak (Wydział Architektury Politechniki Krakowskiej, Polska)

prof. Vladimir Šlapeta (Fakulta architectury VUT, Brno, Czechy)

prof. dr hab. inż. arch. Elżbieta Trocka-Leszczyńska (Wydział Architektury Politechniki Wrocławskiej, Polska).

prof. dr hab. inż. arch. Ewa Łużyniecka (Wydział Architektury Politechniki Wrocławskiej, Polska)

Zajmuje się historią architektury, projektowaniem konserwatorskim i kształceniem młodej kadry naukowej. Stopień doktora habilitowanego otrzymała w 1995 r., a tytuł profesora w 1999 r. Jednym z głównych nurtów jej zainteresowań jest architektura sakralna w Polsce i jej powiązania z budownictwem europejskim oraz kontekst kulturowo-krajobrazowy. Od 1981 r. prowadzi badania architektoniczne na terenie Polski, Czech, Niemiec i w południowo-zachodniej Francji, wielokrotnie kierując interdyscyplinarnymi zespołami. Uczestniczyła także w misjach konserwatorskich, m.in. w Egipcie i na Krymie. Brała udział w wielu wyprawach, np. do Indii, Nepalu, Izraela, Etiopii, Meksyku, Hondurasu, Gwatemali, USA, Chile, Paragwaju, Urugwaju i Argentyny. Jest członkiem stowarzyszeń i gremiów naukowych, m.in. jest wiceprezesem Polskiego Komitetu Międzynarodowej Rady Ochrony Zabytków ICOMOS, od 2006 r. kieruje pracami Komitet Historii i Konserwacji Architektury Sakralnej PKN ICOMOS. Była członkiem Komitetu Architektury i Urbanistyki Polskiej Akademii Nauk. W 1996 r. została powołana do Rady Wydawniczej Rektora Politechniki Wrocławskiej, do której należy do dziś. W latach 1997–2000 należała do rady redakcyjnej wydawanej w Poznaniu serii „Architectura Sacra”. Od 1998 r. do 1999 r. pełniła obowiązki zastępcy redaktora naczelnego, a w latach 2000–2010 r. członka rady redakcyjnej „Kwartalnika Architektury i Urbanistyki PAN”. Jest autorką około 150 opracowań naukowych, w tym 70 artykułów i 7 monografii (zob. http://scholar.google.pl/).

prof. dr inż. arch. Zbigniew Bać (Polska Akademia Nauk, Polska)

Specjalizuje się w projektowaniu i kształtowaniu zespołów zabudowy mieszkaniowej o cechach habitatów oraz budynków użyteczności publicznej. Od 1992 r. profesor Wydziału Architektury Politechniki Wrocławskiej (WA PWr). Obecnie emerytowany profesor WA PWr i Uniwersytetu Zielonogórskiego. W ramach założonej Szkoły Naukowej Habitat, działającej na WA PWr, współorganizuje cykliczne konferencje, warsztaty i seminaria, których efektem są publikacje naukowe poświęcone kształtowaniu habitatów – środowisk mieszkaniowych człowieka. Redaktor prac zbiorowych i autor artykułów. Wieloletni przewodniczący Komitetu Architektury i Urbanistyki Polskiej Akademii Nauk.

prof. Mikhaił Balzannikov (Samara State University of Architecture and Civil Engineering, Rosja) 

Specjalizuje się we współczesnej architekturze i konstrukcji. Profesor na Samara State University of Architecture and Civil Engineering. 

prof. Joaquim José Ferrão de Oliveira Braizinha (UniversidadeTécnica de Lisboa, Portugalia)

Specjalizuje się w teorii i historii architektury, zwłaszcza architektury portugalskiej. W latach 1985–1990 odbył studia na Universidade de Lisboa w Lizbonie. Stopień naukowy doktora uzyskał w 1990 r. Autor monografii Projecto clássico em arquitectura (1989) i wstępu do wydanej w 2002 r. książki Luis Cristino da Silva a e arquitectura Moderna em Portugal. Obecnie pracuje na stanowisku profesora na Faculdade de Arquitectura (FA) na Universidade Técnica de Lisboa (UTL).

prof. Kateřina Charvátová (Pedagogická fakulta, Univerzita Karlova, Praga, Czechy)

Specjalizuje się w dziejach średniowiecza, a szczególnie zakonu cystersów. Była kierownikiem Katedry Dydaktyki Wydziału Pedagogiki Uniwersytetu Karola w Pradze. W 2006 r. została mianowana na profesora historii na uniwersytecie w Czeskich Budziejowicach. Opublikowała wiele prac naukowych, w tym trzytomową monografię Dějiny cisterckého řádu v Čechách 1142–1420.

prof. dr hab. inż. arch. Małgorzata Chorowska (Wydział Architektury Politechniki Wrocławskiej, Polska) 

Specjalizuje się w architekturze średniowiecza i historii architektury. W 1991 r. uzyskała stopień naukowy doktora nauk technicznych w dyscyplinie architektura i urbanistyka na podstawie rozprawy Średniowieczna kamienica mieszczańska we Wrocławiu. W 2004 r. otrzymała stopień naukowy doktora habilitowanego nauk technicznych na podstawie dorobku naukowego i monografii Rezydencje średniowieczne na Śląsku: zamki, pałace, wieże mieszkalne. W 2015 r. nadano jej tytuł naukowy profesora nauk technicznych. Obecnie pracuje w Katedrze Historii Architektury, Sztuki i Techniki WA PWr. Jest autorką i współautorką wielu prac naukowych m.in. monografii Zamki i dwory obronne w Sudetach: Księstwo Jaworskie (współautorka, 2009), Kamienica mieszczańska w Świdnicy: karczma i mieszkanie w XIII–XVIII w. (współautorka, 2013). Współuczestniczy w tworzeniu prestiżowej serii Instytutu Archeologii i Etnologii PAN Atlas historyczny miast polskich. Śląsk.

Dipl.-Ing. Arch. Hugo Dworzak, MArch (Institute of Architecture and Planning, Universität Liechtenstein, Vaduz, Księstwo Liechtensteinu)

Specjalizuje się we współczesnej architekturze i urbanistyce. W 1994 r. uzyskał dyplom na Universität Innsbruck w Austrii. Od 1996 r. jako visiting professor prowadził działalność naukowo-dydaktyczną na University of Texas at Arlington w USA. Od 1998 r. docent na Universität Innsbruck w Austrii. Od 1999 r. docent na Hochschule Liechtenstein, Institut für Architektur und Raumentwicklung. Od 2001 r. visiting professor na University of New York at Buffalo Reyner Banham.

Nathalie Guillaumin-Pradignac (Conservateur des Antiquités et Objets d’Art du département de la Charente, Francja)

Specjalizuje się w historii architektury i sztuki, w szczególności zajmuje się tematyką dotyczącą ochrony i konserwacji zabytków departamentu la Charente we Francji. Autorka albumowej publikacji opisującej zabytki tego regionu La Charente (2013).

prof. dr ing. Tore I. Brandstvein Haugen (Fakultet for architektur og billedkunst, NTNU – The Norwegian University of Science and Technology, Department of Architectural Design and Management, Trondheim, Norwegia)

Specjalizuje się w architekturze współczesnej, zwłaszcza w nurcie architektury zrównoważonej i projektowania prośrodowiskowego, a także utrzymania i modernizacji budynków. W 1990 r. otrzymał tytuł naukowy doktora na NTNU, odbywając równocześnie studia na University of California, Berkeley i the Royal Institute of Technology w Sztokholmie. W latach 1980–1992 prowadził badania w ramach SINTEF Architecture and Building Technology, w obszarze badawczym dotyczącym zachowania energii w środowisku zbudowanym. W latach 1996–1999 kierował projektem SIB – The integrated Building Process. W 1992 uzyskał tytuł naukowy profesora i do 2002 r. pracował w Department of Building Technology, NTH/NTNU. W latach 2005–2013 był dziekanem Faculty of Architecture and Fine Art, NTNU. Jako visiting professor wykładał na University of Karlsruhe (Niemcy), University of Berkeley (USA), Royal Institute of Technology w Sztokholmie (Szwecja), Stanford University, Centre for Integrated Facilities Engineering. Od 2002 r. pracuje na stanowisku profesora w Department of Architectural Design and Management.

dr inż. arch. Ada Kwiatkowska (Wydział Architektury Politechniki Wrocławskiej, Polska)

Specjalizuje się w projektowaniu domów i zespołów mieszkaniowych oraz obiektów użyteczności publicznej. Uzyskała stopień doktora nauk technicznych w specjalności architektura i urbanistyka na WA PWr. Otrzymała stypendium na Wyższej Szkole Architektury w Oslo w Norwegii oraz odbyła staże w: Studio Cancila Architetture w Palermo i Home Builders Institute, w ramach DACUM Program, Baltimore–Waszyngton. Obecnie pracuje w Katedrze Architektury i Sztuk Wizualnych WA PWr. W swojej pracy dydaktycznej ze studentami zajmuje się eksperymentalnym nauczaniem, przy wykorzystaniu metod inwentycznych. W ramach Szkoły Naukowej Habitat, działającej na WA PWr, współorganizuje cykliczne konferencje, warsztaty i seminaria, których efektem są publikacje naukowe poświęcone kształtowaniu habitatów – środowisk mieszkaniowych człowieka. Autorka przeszło 100 opracowań naukowych, w tym artykułów, rozdziałów w monografiach, raportów z badań, referatów.

dr hab. inż. arch. Robert Kunkel, prof. PW (Wydział Architektury Politechniki Warszawskiej, Polska)

Specjalizuje się w historii architektury, zwłaszcza w architekturze romańskiej i gotyckiej w Polsce. W 1986 r. uzyskał stopień naukowy doktora nauk technicznych, w specjalności architektura i urbanistyka, na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej. W latach 1995–2003 pełnił funkcję dyrektora Ośrodka Dokumentacji Zabytków. W 2008 r. uzyskał stopień naukowy doktora habilitowanego. Członek Międzynarodowej Rady Ochrony Zabytków i Miejsc Historycznych ICOMOS oraz rady programowej Stowarzyszenia Wspólnota Polska. Jako wykładowca akademicki uczył na Uniwersytecie Warszawskim historii architektury średniowiecza. Wykłada w Pracowni Architektury Polskiej Politechniki Warszawskiej. Autor m.in. grobowca króla Stanisława Augusta Poniatowskiego w katedrze św. Jana w Warszawie (1995), projektu rekonstrukcji Sali Tronowej Zamku Królewskiego (1996) oraz kolumnady Przybytku Arcykapłana w Arkadii (1998). Opublikował blisko 80 prac naukowych – rozdziałów w książkach, artykułów w czasopismach, a także monografie, np. Architektura gotycka na Mazowszu; Perły polskiej architektury; czy wspólnie z E. Łużyniecką i Z. Świechowskim Architektura opactw cysterskich: małopolskie filie Morimond.

prof. Bo Larsson (Lund University, Szwecja) 

Specjalizuje się w planowaniu przestrzennym w kontekście relacji działań planistycznych architekta z ochroną krajobrazu kulturowego i zachowania zabytków architektury w przestrzeniach urbanistycznych, a także w badaniach nad populacjami społecznymi we wschodnich i centralnych miastach europejskich. W 1994 r. uzyskał tytuł doktora nauk technicznych, a w 2000 r. tytuł naukowy docenta (assistant professor) na Lund University. Ekspert European Commission. Obecnie pracuje na Lund University, Centre for European Studies.

prof. dr hab. inż. arch. Aleksander Piwek (Wydział Architektury Politechniki Gdańskiej, Polska)

Specjalizuje się w architekturze cysterskiej, a w szczególności w dziejach dawnego opactwa cystersów w Oliwie. Zajmuje się również dziejami architektury Gdańska. Prowadził badania architektoniczne Bramy Wyżynnej, Bramy Zielonej, Domu Uphagena, Dworu Artusa, Ratusza Głównego Miasta, kościołów św. Ducha, św. Józefa i św. Jakuba w Gdańsku, a także w Waplewie Wielkim, Bytowie, Lęborku i Elblągu. W 1996 r. uzyskał stopień naukowy doktora nauk technicznych, w specjalności architektura i urbanistyka na Wydziale Architektury Politechniki Gdańskiej, zaś w 2009 r. stopień naukowy doktora habilitowanego. W 2015 r. otrzymał tytuł naukowy profesora zwyczajnego. Pracuje w Katedrze Historii, Teorii Architektury i Konserwacji Zabytków na Wydziale Architektury Politechniki Gdańskiej. Jest członkiem Międzynarodowej Rady Ochrony Zabytków i Miejsc Historycznych ICOMOS, Stowarzyszenia Konserwatorów Zabytków i Stowarzyszenia Architektów Polskich. Opublikował blisko 50 prac naukowych, w tym artykułów w czasopismach, rozdziałów w książkach monograficznych i samych monografii, m.in. Wystroje artystyczne kościoła pocysterskiego w Oliwie (2013) czy Architektura kościoła pocysterskiego w Oliwie od XII do XX wieku (2003).

prof. dr hab. inż. arch. Janusz Rębielak (Wydział Architektury Politechniki Krakowskiej, Polska)

Specjalizuje się w metodach numerycznych kształtowania i projektowania struktur przestrzennych oraz w propozycjach ich zastosowań jako systemów konstrukcyjnych przekryć dachowych dużych rozpiętości, budynków wysokich wraz z nowatorskimi metodami ich bezpiecznego posadowienia na gruntach o słabej nośności, a w szczególności na terenach szkód górniczych lub na obszarach aktywnych sejsmicznie. Do jego najważniejszych osiągnięć należy: autorski system fundamentu zespolonego jako przełomowe w skali światowej rozwiązanie techniczne w obszarze badań inżynierskich oraz dwuetapowa metoda rozwiązywania kratownic statycznie niewyznaczalnych i metoda deformacji siatki wtórnej, ta ostatnia opracowana dla potrzeb projektowania kopuł geodezyjnych. W 1982 r. otrzymał stopień naukowy doktora nauk technicznych, w 1993 r. – doktora habilitowanego, zaś w 2006 r. tytuł naukowy profesora, w specjalności architektura i urbanistyka. Wieloletni pracownik naukowo-dydaktyczny WA PWr. Od 2008 r. profesor Wydziału Architektury Politechniki Krakowskiej. Od 2017 r. kierownik Katedry Konstrukcji i Technik Budowlanych. Jest Członkiem Komitetu Architektury i Urbanistyki Polskiej Akademii Nauk (PAN). Uzyskał stypendia naukowe na Politechnice w Delft, w Holandii, oraz na Uniwersytecie Tokijskim w Japonii. Autor i współautor wielu artykułów w krajowych i zagranicznych czasopismach naukowych.

prof. Vladimir Šlapeta (Fakulta architectury VUT, Brno, Czechy)

Specjalizuje się w historii architektury. Po ukończeniu studiów na Wydziale Architektury ČVUT w Pradze i uzyskaniu dyplomu w 1972 r. rozpoczął pracę architekta w Ostrawie. W roku 1986 pracował na Uniwersytecie Technicznym w Berlinie, a w 1987 r. na Uniwersytecie Technicznym we Wiedniu. W 1988 r. otrzymał stypendium DAAD w Niemczech. W 2002 r. wykładał na Uniwersytecie w Lublanie. W latach 1991–1997 pełnił funkcję Dziekana Wydziału Architektury ČVUT w Pradze, a następnie do 2000 r. prorektora ČVUT. W 2003 r. został znowu powołany na stanowisko Dziekana Wydziału Architektury ČVUT w Pradze. W latach 2006–2010 był dziekanem Wydziału Architektury VUT w Brnie.

prof. dr hab. inż. arch. Elżbieta Trocka-Leszczyńska (Wydział Architektury Politechniki Wrocławskiej, Polska)

Specjalizuje się w architekturze regionalnej Dolnego Śląska, zwłaszcza obszaru Sudetów i Łużyc. Badania te zebrała w pracy habilitacyjnej Wiejska zabudowa mieszkaniowa w regionie sudeckim (1997). W latach 1997–1999 opracowała współautorską książkę pt.: Architektura na obszarze Sudetów. Sudety Środkowe i Wschodnie i Przedgórze Sudeckie, a w 2006 r. autorską książkę pt.: Międzygórze – dzieje i architektura. W 2009 r. uzyskała tytuł naukowy profesora zwyczajnego nauk technicznych. Prodziekan ds. dydaktyki WA PWr w latach 1993–1999. Dziekan tegoż wydziału w latach 1999–2005 i 2011–2020. Prodziekan ds. nauki i kształcenia kadry w latach 2005–2011. Od 2007 r. kierowała wydziałowym Zakładem Architektury Użyteczności Publicznej, a w latach 2011–2019 Katedrą Architektury Użyteczności Publicznej i Podstaw Projektowania. Od 2020 r. zastępca kierownika Katedry Architektury Użyteczności Publicznej, Podstaw Projektowania i Kształtowania Środowiska na WA PWr. Członek Komitetu Architektury i Urbanistyki Polskiej Akademii Nauk (PAN). Autorka, współautorka i redaktorka około 200 publikacji naukowych, w tym artykułów, rozdziałów w monografiach, materiałów konferencyjnych i raportów z badań.