Architektura czasu: od ruchomego obrazu do animacji komputerowej

Ada Kwiatkowska

doi:10.37190/arc230411

Streszczenie

Architektura ery cyfrowej, eksploruj膮ca wymiar czasu, nawi膮zuje do koncepcji sztuki tzw. time-based art. Wsp贸艂czesne technologie komputerowe pozwalaj膮 na symulacj臋 zmienno艣ci form architektonicznych i ich percepcji w powi膮zaniu z ruchem obserwatora w przestrzeni oraz tworzenie dynamicznych struktur przestrzennych dzi臋ki zastosowaniu inteligentnych materia艂贸w i technologii w architekturze. Celem bada艅 by艂o okre艣lenie wp艂ywu koncepcji czasu na kszta艂towanie form architektonicznych oraz kierunk贸w rozwoju form architektonicznych wyznaczonych przez technologie odkryte podczas rewolucji przemys艂owej i informacyjnej (techniki filmowe, wizualizacje komputerowe, symulacje, animacje). Na podstawie strukturalnej analizy dynamicznych relacji mi臋dzy obserwatorem, obiektem architektonicznym a kontekstem, oraz por贸wnawczej i krytycznej analizy wsp贸艂czesnych trend贸w wyr贸偶niono r贸偶ne typy architektury czasu. Typy te s膮 pochodnymi ekspresji czasu w tr贸jwymiarowej przestrzeni oraz za艂o偶e艅 zwi膮zanych ze stopniem zmienno艣ci i dynamiki struktur przestrzennych (formy kinestetyczne, kinematyczne i kinetyczne) i zale偶膮 od narz臋dzi ekspresji u偶ytych w tworzeniu i symulacji zmienno艣ci form. Animacja komputerowa jest nie tylko narz臋dziem, ale te偶 sposobem my艣lenia o formie architektonicznej jako obiekcie zanurzonym w czaso颅przestrzeni, dlatego b臋dzie wp艂ywa膰 na spos贸b projektowania, a tak偶e przyczyni si臋 do pojawienia si臋 nowej generacji form w najbli偶szej przysz艂o艣ci. Time-based architecture oparta na wymiarze czasu architektura epoki informacji b臋dzie eksplorowa艂a ide臋 architektury streamingu

Podgl膮d pe艂nego artyku艂u jest mo偶liwy wy艂膮cznie na wi臋kszych ekranach.