Architektura słoneczna jako nurt etyczny w praktyce architektonicznej

Anna Krajewska-Ludwiczuk

Streszczenie

Nadmierne zanieczyszczenie środowiska i ograniczona ilość zasobów kopalnych wywołała konieczność zmiany ekspansywnego stosunku człowieka do środowiska naturalnego oraz zainteresowanie alternatywnymi źródłami energii. Do najbardziej energochłonnych typów działalności człowieka należy budownictwo. Przy niskiej świadomości ekologicznej osób związanych z budownictwem zawodowo, inwestorów, jak i całego społeczeństwa, idea budynku energooszczędnego przegrywa z presją skrócenia czasu procesu inwestycji i dążeniem do osiągnięcia szybkiego zysku. Architektura słoneczna stanowi odpowiedź na problem konsumpcji energii w budownictwie oraz wpisuje się w ramy coraz bardziej popularnej idei zrównoważonego rozwoju. Każda decyzja projektowa niesie za sobą konsekwencje dla środowiska naturalnego. Dlatego obecna sytuacja wymaga od architektów wytyczenia kierunków działań w procesie kształtowania przestrzeni życia człowieka, od skali miasta do pojedynczego budynku. Te kierunki powinny uwzględniać dążenie Polski do europejskich standardów w dziedzinie pozyskiwania energii odnawialnej i energooszczędności w budownictwie.

Podgląd pełnego artykułu jest możliwy wyłącznie na większych ekranach.