Badania architektoniczne kościoła parafialnego w Dobrzykach

Ewa Łużyniecka

Streszczenie

Badania architektoniczne prowadzono w 2010 r. w Dobrzykach, wsi położonej w województwie warmińsko-mazurskim, na terenie Pojezierza Iławskiego. Zespół opracowujący ten temat, kierowany przez prof. Ewę Łużyniecką, składał się ze studentów Wydziału Architektury Politechniki Wrocławskiej (Katarzyna Dorosz, Karolina Cichoń, Natalia Jagielska, Agnieszka Rabęda). Badania zostały przeprowadzone z inicjatywy Warmińsko-Mazurskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Olsztynie i dzięki pomocy księdza proboszcza Mariusza Pawlikowskiego oraz mieszkańców Dobrzyk, za co autorka składa serdeczne podziękowania.

Na podstawie badań stwierdzono, że kościół nie jest zbudowany jednorodnie, a różnice formalne i technologiczne poszczególnych części budowli pozwoliły na wydzielenie pięciu głównych faz budowlanych. Zamysł jego budowy należy zapewne wiązać z czasem lokacji wsi około 1304 r. Trudno jednak jednoznacznie określić, kiedy zaczęto wznosić prezbiterium. Jego proste formy mogą wskazywać na to, że mogło to być wkrótce po zasiedleniu osady, czyli na początku XIV w. Można także przypuszczać, że przerwa między budową prezbiterium i nawy nie była długa. Przypuszczalnie nawę wzniesiono w 1. poł. XIV w. Kolejne przebudowy miały miejsce ok. 1776, 1864 i 1910 r.

W czasie prowadzonych w 2010 r. badań architektonicznych udało się częściowo odtworzyć etapy budowy kościoła. Nadal jednak nie wiadomo, jak wyglądała pierwotnie część zachodnia kościoła i czy istniała w tym czasie murowana wieża. Na odpowiedź czeka także pytanie, czy zakrystia była piętrowa i czy w jej wnętrzu były schody. Nie jest także znana pierwotna kolorystyka wnętrza, a odkryte ostatnio polichromie mogą wskazywać na istnienie zachowanych malatur. Na wszystkie te pytania można będzie odpowiedzieć podczas przyszłych badań i obserwacji, prowadzonych być może podczas kolejnych remontów oraz napraw kościoła.

Podgląd pełnego artykułu jest możliwy wyłącznie na większych ekranach.