





Etyka zawodowa, jedno z centralnych zagadnień z pogranicza humanistyki oraz nauk inżynieryjno-technicznych, stanowi niechętnie podejmowany i marginalizowany temat. Wynika to z toczonego obecnie sporu wokół samej etyki oraz z faktu kształtowania nowych zawodów w procesie rozwoju technologii. Etyki zawodowe wynikają ze specyfiki danej profesji, a jednocześnie jest kształtowana przez system wartości danej kultury oraz koncepcję społeczeństwa. W ich charakterystykę jest wpisany konflikt między moralnością a profesjonalizmem, między kodeksem etycznym a kodeksem zawodowym. Rezerwuarem etyk zawodowych jest zaufanie jako zasada życia społecznego oraz odpowiedzialność jako kategoria etyki. Przykładem komplementarności i rozbieżności w kontekście etyk zawodowych jest oparta na transdyscyplinarności praktyka zawodowa architekta i urbanisty. Tłem jej kształtowania jest zwrot technologiczny i przestrzenny oraz prowadzony na przełomie wieków spór między modernizmem a postmodernizmem. Jednocześnie jako źródło konfliktów zostały zdiagnozowane odmienne koncepcje nauki. W przytoczonej literaturze wyzwaniem dla współczesnego człowieka są technologie, wobec których adekwatną postawą jest odpowiedzialność będąca postulowaną zasadą etyk zawodowych.