Między punktem, kreską i plamą. Kilka uwag do edukacji architektonicznej opartej na dyscyplinach sztuki

Mirosław Orzechowski

doi:10.37190/arc200411

Streszczenie

Artykuł jest poświęcony propozycji wdrożenia w projektowanie architektoniczne dyscyplin artystycznych na etapie studiów magisterskich. Celem przywołania aktywnego udziału sztuki w tworzeniu architektury jest poszukiwanie jej stale odnawialnego wyrazu, sensu głównych idei kształtujących architekturę. Dla pokazania tła wskazane są odniesienia do przeszłości, do czasu Bauhausu, który jako ruch twórczy wskazywał sztukę jako istotną część kreacji architektonicznej. Kreując i przyglądając się nauczaniu dyscyplin artystycznych na WA PW, należy dostrzec wyraźne zmiany. Podaje się do dyskusji pomysł ściśle zdefiniowanej metody projektowania w oparciu o dyscypliny sztuki. Przedstawiając zastosowaną metodę i płynące z niej doświadczenia liczy się na jej upowszechnienie. Istotną część stanowią wnioski z przeprowadzonych studiów. W edukacji artystycznej prowadzonej we wskazany sposób tracą na znaczeniu zagadnienia czysto warsztatowe, przewagę zyskuje umiejętność syntetycznego zapisu myśli jako zapisu i przekazu informacji w formach artystycznych, malarstwie, grafice, rzeźbie, kolażu. Jednocześnie obserwuje się, w jaki sposób wprowadzone działania artystyczne pomagają w otwieraniu nowych obszarów twórczych w dydaktyce w obszarze projektowania architektonicznego i urbanistycznego.

Podgląd pełnego artykułu jest możliwy wyłącznie na większych ekranach.