Budownictwo i technika

Osobliwości wentylacji sali widowiskowej opery we Lwowie

Oksana Kinash

Streszczenie

Opera lwowska jest wyjątkową budowlą, która zajmuje bardzo ważne miejsce w architekturze i kulturze miasta Lwowa. Budynek zaprojektował w 1897 roku Zygmunt Gorgolewski, jeden z najwybitnych ówczesnych architektów.

Projekt wentylacji i ogrzewania budynku teatru został wykonany przez inżyniera Władysława Niemersza z austriackiej firmy projektowej „Johannes Haag” z Wiednia w 1897 roku. Pierwszy z projektów modernizacji wentylacji, centralnego ogrzewania oraz elektrycznego systemu regulowania temperatury był opracowany w 1903 roku przez Przedsiębiorstwo Urządzeń Zdrowotnych we Lwowie “Michalski i Hupert”. W 1977 roku opracowano natomiast drugi projekt rekonstrukcji systemu wentylacji i centralnego ogrzewania oraz ich częściowego automatycznego sterowania.

System wentylacji hybrydowej sali widowiskowej zaproponowany w pierwotnym projekcie (wentylacja mechaniczna nawiewna z nawiewnikami powietrza “góra–dół” i wywiewna naturalna grawitacyjna z kanałami w podpodłogowym obszarze parteru) nie może funkcjonować skutecznie, ponieważ nie pozwala na regulację podciśnienia w podpodłogowym obszarze parteru. W wyniku tego podciśnienia i nadciśnienia w sali widowiskowej powietrze zostaje sprowadzane przez podpodłogowe kratki do podpodłogowego obszaru. Wywiew powietrza przez podpodłogowe kratki balkonów i lodgii w pierwotnym projekcie w ogóle nie był przewidziany.

Podgląd pełnego artykułu jest możliwy wyłącznie na większych ekranach.