Prawo autorskie a etyka w praktyce architektonicznej – wybrane zagadnienia

Julian Jezioro

Streszczenie

Określenie „normy etyczne” nie jest terminem prawnym (ustawowym), ale prawniczym, a więc jego znaczenie wynika z jego potocznego rozumienia. Jednocześnie powszechnie przyjmuje się, że normy takie „włączane są” do systemu prawnego poprzez klauzulę generalną „zasad współżycia społecznego”. W efekcie normy etyczne, zasadniczo utożsamiane z normami moralnymi, odgrywają istotną rolę w stosowaniu przepisów prawnych, w tym dotyczącym działalności architektonicznej. Podstawową funkcją takich norm jest usuwanie ewentualnych sprzeczności pomiędzy regulacja ustawową a powszechnie akceptowanymi regułami pozaprawnymi. W systemie prawa stanowionego, którego elementem jest prawo autorskie, jest to funkcja niezbędna. Dotyczy to zwłaszcza działalności architektonicznej; specyfika wykonywania tego zawodu prowadzi do wytworzenia specyficznej etyki zawodowej. Prowadzi to do powstania swoistego systemu normatywnego (zasad etyki zawodowej), wykazującego w praktyce zarówno zgodność, jak i rozbieżność z innymi takimi systemami, które mogą dotyczyć działalności wykonywanej przez architektów – w tym zwłaszcza z systemem prawa stanowionego, ale także normami moralnymi mającymi swoje źródło w etyce religijnej itp.

Podgląd pełnego artykułu jest możliwy wyłącznie na większych ekranach.