Współczesna architektura sakralna – etyczna i nieetyczna droga kreacji

Anna M. Wierzbicka

Streszczenie

Artykuł jest próbą odpowiedzi na pytanie: Jaka jest granica dowolnej kreacji we współczesnej architekturze sakralnej? Czy architektura sakralna nie powinna być tworzona zgodnie z jakimś kanonem czy regułą projektowania? Po reformie Soboru Watykańskiego II do dziś trwają poszukiwania języka stylu, formy obiektów sakralnych w świątyniach katolickich. Modernizm, który był w czasach Vaticanum II stylem wiodącym, nie dał pełnej odpowiedzi na pytanie: Czym jest sacrum w architekturze i co stanowi jego podstawowy język? Poszukiwania współczesnych architektów często posługujących się indywidualistyczną drogą kreacji pozostawiają wiele wątpliwości etycznych. Czy istnieje granica indywidualnej interpretacji przestrzeni sacrum i czym jest etyka podczas projektowania architektury sakralnej?

Podgląd pełnego artykułu jest możliwy wyłącznie na większych ekranach.