Wstęp do modelowania przestrzeni – łączenie podstaw teorii kompozycji z pracą z tworzywem na Wydziale Architektury Politechniki Wrocławskiej

2018

2(54)

DOI: 10.5277/arc180207

Barbara Siomkajło*, Dorota Łuczewska*

Wstęp do modelowania przestrzeni

– łączenie podstaw teorii kompozycji z pracą z tworzywem

na Wydziale Architektury Politechniki Wrocławskiej

Introduction to space modelling

– combining the basics of composition theory with work on material

at the Faculty of Architecture

of Wrocław University of Science and Technology

Wstęp

– kompozycja przestrzenna jako cel dydaktyczny

Jednym z podstawowych problemów pojawiających

się w procesie kształcenia plastycznego przyszłych archi-

tektów jest uświadomienie studentom istotnego znaczenia

pojęcia „kompozycja” jako terminu elementarnego dla

wszelkiej działalności plastycznej, w tym projektowania

architektury. Jak wia domo, i według teoretyków, i w po w-

szechnym odbiorze określenie „kompozycja” oznacza

z jednej strony zaprojektowane/zrealizowane

dzieło, a z dru-

giej – sposób powiązania ze sobą elementów formalnych

dzieła tak, by tworzyły zgodną z intencją twórcy jednolitą

całość wizualną uzyskaną świadomie dzięki zastosowa-

niu wielu zabiegów kompozycyjnych [1]–[5].

Oczywiste jest również, że w czasie realizacji procesu

kształcenia plastycznego studentów architektury niezbęd-

ne jest wprowadzenie i zaznajomienie ich z powyżej

wspom nianym problemem tak, aby potrafili samodzielnie

wykorzystywać zdobytą wiedzę i opanowane umiejętno-

ści przy wykonywaniu zadań projektowych w dalszym toku

studiów, a następnie w trakcie pracy zawodowej. Duże zna-

czenie mają więc działania dydaktyczne polega

jące na

Introduction

– spatial composition as a didactic purpose

One of the fundamental problems appearing in the pro-

cess of visual arts education of future architects is to make

students realise the importance of the term “composition”

as the term sine qua non of all artistic activities, including

design of architecture. As we know, and according to the-

oreticians as well as in the widespread perception, the

term “composition” means on the one hand a composed/

realised work, and on the other, a method of connecting

formal elements of a work to create a unified visual whole

obtained consciously due to the use of many compositio nal

treatments, according to the author’s intention [1]–[5].

It is also obvious that during the implementation of the

process of visual arts education of students of architec-

ture, it is necessary to introduce and familiarise them with

the above-mentioned problem so that they can indepen-

dently use the acquired knowledge and learned skills while

performing project tasks in the further course of studies

and then during their professional work. Therefore, didac-

tic activities consisting in combining various artistic dis-

ciplines within one task – in theory and in practice – are

of great importance already during the first year of stud-

ies. They allow students to learn more about the issues

related to the composition. They also describe issues

related to space modelling in a flat conceptualisation and

* Wydział Architektury Politechniki Wrocławskiej/Faculty of Ar-

chi tecture, Wrocław University of Science and Technology.

72 Barbara Siomkajło, Dorota Łuczewska

łączeniu w jednym zadaniu różnych dziedzin plastycz-

nych – w teorii i praktyce – już na I roku studiów. Po -

zwalają one studentom na szersze poznanie problematyki

związanej z kompozycją. Przybliżają także zagadnienia

dotyczące modelowania przestrzeni w ujęciach płaskich

oraz w trzech wymiarach przy wykorzystaniu konkret-

nych materiałów. Istotną rolę odgrywa w tym procesie

rysunek jako medium łączące wszystkie fazy roz wią-

zywania zadania, od wstępnych szkiców po wizualizację

koncepcji.

Niniejsze rozważania poświęcone są właśnie omówie-

niu takiego elementu cyklu kształcenia kompozycyjno-

-plastycznego, który ściśle wiąże teorię z praktyką twór-

czą oraz angażuje różne media.

Kształcenie plastyczne

na Wydziale Architektury PWr

Od wielu lat na Wydziale Architektury Politechniki

Wro cławskiej (WA PWr) w Zakładzie Rysunku, Malarstwa

i Rzeźby prowadzone są zajęcia, których celem jest rozwój

możliwości twórczych studentów. Wybrane tematy i za -

dania kursowe służą wspomaganiu wyobraźni, dostarcza-

niu informacji potrzebnych do samodzielnego rozwiązy-

wania problemów plastycznych, a także uczeniu sposobów

przedstawiania idei projektowych. Jak wynika z do świad-

czeń, zagadnienia, które przy rozwiązywaniu określonego

problemu projektowego łączą ze sobą jed no cześnie różne

dziedziny plastyczne, są znacznie bardziej pomocne w przy-

swajaniu przez studentów potrzebnej wiedzy i umie jęt-

ności.

Uruchamiają i angażują różne poziomy aktywności

i percepcji, co znacząco wspomaga procesy umysło we

związane z twórczością [6]. Są także bardziej atrakcyjne

dla uczestników kursów. Zakres tematyki i technik pla-

stycznych stosowanych w trakcie omawianych zajęć dy -

dak tycznych obejmuje tradycyjne dziedziny sztuki, tj. ry su-

nek

, malarstwo i rzeźbę, różnego rodzaju ich kombinacje

oraz inne media poszerzające znacznie warsztat przy-

szłych projektantów.

W ramach programu kursów kształcenia plastycznego

studentów WA PWr już na I roku w semestrze zimowym

i letnim – w ramach bloków kształcenia plastycznego 1 i 2

– wprowadzone zostały zadania pararzeźbiarskie

. Ich

celem jest zapoznanie studiujących z problematyką mode-

lowania przestrzeni, a jednocześnie zaznajomienie z eta-

pami procesu projektowania. Poprzedzają one realizowa-

ne na II roku regularne zajęcia rzeźbiarskie, na których

podstawowym wykorzystywanym materiałem jest glina

(12 tematów w roku akademickim).

W latach 1998–2000 na kierunku ochrona zabytków (WA PWr) po

raz pierwszy – pod kierunkiem L. Malugi oraz P. Jaszczuka i K. Skwa ry

– wprowadzone zostały tematy łączące działania na płaszczyźnie z mo -

delowaniem przestrzeni. Zebrane doświadczenia posłużyły do wpisania

tej grupy tematycznej do projektu programu zajęć w ramach bloków

kompozycyjno-plastycznych, których realizację rozpoczęto od roku

2008. Opis oraz ilustracje różnego rodzaju rysunkowych i malarskich

zadań kompozycyjnych wykonywanych w ramach zajęć kursowych WA

PWr w latach 1995–2005 znaleźć można także w rozdziale „Kompozycja

– pomiędzy rygorem zasad a swobodą interpretacji” autorstwa B. Siom-

kajło w: [7, s. 53–118].

in three dimensions with the use of specific materials. In

this process an important role is performed by drawing as

a medium connecting all phases of solving the task, i.e.

from making preliminary sketches to visualising a concept.

These considerations are devoted to discussing such an

element of the compositional and artistic education cycle

which closely connects theory with creative practice and

engages various media.

Visual arts education

at the Faculty of Architecture

of Wrocław University of Science and Technology

Classes which are aimed at developing creative possi-

bilities of students have been conducted at the Faculty of

Architecture of Wrocław University of Science and Te ch-

nology (WA PWr) at the Department of Drawing, Paint ing

and Sculpture for many years. Selected topics and course

tasks are used to support imagination, provide informa-

tion necessary for independent solving of artistic prob-

lems as well as to teach methods to message/communi-

cate design ideas. As experience shows, the issues that in

the solving of a specific project problem combine simul-

taneously the various arts, are much more helpful in ac-

quiring the necessary knowledge and skills by the stu-

dents. They start and engage different levels of activity

and perception, which significantly supports mental pro-

cesses related to creativity [6]. They are also more attrac-

tive for participants of the course. The scope of the issues

and visual arts techniques which are used during the di-

dactic classes includes traditional fields of art, i.e. draw-

ing, painting, and sculpture as well as various combina-

tions of them and other media which significantly extend

the workshop of future designers.

Within the framework of the program of artistic educa-

tion courses at WA PWr, para-sculptural tasks as part of

the classes in visual arts education 1 and 2 were intro-

duced already at the first year in winter and summer se-

mesters

. They are aimed at familiarizing students with

the issues of space modelling and at the same time famil-

iarizing them with the stages of the design process. They

precede regular sculptural classes which are carried out

during the second year and during which clay is used as

the basic material (12 topics within one academic year).

These preliminary sculpture exercises were introduced

to the program of visual arts education courses in 2008. In

general, three meetings are held during the semester

In the years 1998–2000, topics combining activities on the plane

with space modelling under the supervision of L. Maluga, P. Jaszczuk

and K. Skwara were introduced for the first time at the faculty of his-

toric preservation (WA PWr). The collected experiences served to

include this thematic group into the draft curriculum as part of composi-

tion and visual arts classes, the implementation of which began in 2008.

A description and illustrations of various drawing and painting compo-

sitional tasks which were performed as part of WA PWr coursework in

the years 1995–2005 can also be found in chapter “Composition – between

the rigor of principles and the freedom of interpretation” by B. Siom kajło

in: [7, pp. 53–118].

The discussed classes follow the earlier implementation of

themes drawn from nature, considered as basic/preparing and enabling

Wstęp do modelowania przestrzeni /Introduction to space modelling 73

Te wstępne ćwiczenia z zakresu rzeźby zostały wpro-

wadzone do programu kursów kształcenia plastyczne -

go w roku 2008. Na ogół odbywają się trzy spotkania

w semestrze

. W trakcie tych zajęć studenci zapoznają się

z rodzajem elementarnego projektowania prostych obiek-

tów z materiałów nieco mniej trwałych, ale bardziej

dostępnych i niewymagających szczególnych warunków

warsztatowych, np. kartonu, listewek, sznurków.

Omawiane modelowanie przestrzeni polega na stoso-

waniu wielu nieskomplikowanych zabiegów przy jedno-

czesnym łączeniu rysunku i pracy z makietą. Wybrana

tematyka stanowi rodzaj treningu wyobraźni przestrzen-

nej i jest czymś zupełnie nowym dla większości uczestni-

ków zajęć. Realizacja tych prostych zadań wydaje się

istotna i celowa ze względu na:

–

wprowadzanie w proces nauczania i wykorzysty wa nie

podstaw wiedzy o problematyce dotyczącej kompozycji,

o jej cechach, uwarunkowaniach, zasadach czy kryteriach,

– zapoznawanie z konstrukcją związaną z cechami

określonego tworzywa i technologią wykonania,

– naukę umiejętności swobodnego naprzemiennego

łączenia pracy/zapisu na płaszczyźnie z modelowaniem

w przestrzeni – umiejętności podstawowej dla architekta.

Teoria kompozycji

Z pojęciami kompozycja/komponowanie studenci

mają do czynienia od początku kursu, ale nie zawsze w spo-

sób dla nich oczywisty i świadomy. W przypadku tematu

– elementarne formowanie/modelowanie – taka wiedza

jest wręcz wymagana. Toteż zapoznają się z jej podstawa-

mi w teorii i praktyce

. Niezmiernie ważne jest pokazanie

studiującym, że świadome konstruowanie kompozycji

wymaga znajomości wielu zasad, zależności, kryteriów

czy tendencji, które są z kolei związane z procesem per-

cepcji. Proponowany temat łączy w sobie elementy, które

pozwalają im zaznajomić się z tymi zagadnieniami w spo-

sób praktyczny i teoretyczny. Studenci mogą zapoznawać

się z procesem komponowania poprzez organizowanie/

rozmieszczanie różnorodnych części składowych (bądź

usuwanie elementów zbędnych), aby utworzyć większe

zespoły/całości – od stanu bliskiego chaosowi do stanu

maksymalnego uporządkowania – przy zastosowaniu róż-

nego rodzaju zasad organizujących. Odkrywają, że kom-

pozycja architektoniczna posługuje się przede wszystkim

bryłą w przestrzeni, z czego wynika wzajemna relacja

tych dwóch jakości, a ich zetknięcie na zasadzie pozy-

tyw–negatyw, puste–pełne jest źródłem licznych proble-

mów zarówno natury filozoficzno-teoretycznej, jak i prak-

tycznej. Zadania dydaktyczne, w których celem jest

Omawiane zajęcia następują po wcześniejszym zrealizowaniu

tematów rysowanych z natury, uznawanych za podstawowe/przygoto-

wujące i umożliwiające rozwiązywanie zadań bardziej złożonych. Do

nich należą przede wszystkim: ustawiane układy z brył geometrycznych

rysowane w perspektywie i martwe natury, którym towarzyszą ujęcia

płaskie (rzuty, widoki, przekroje) oraz ujęcia aksonometryczne.

Tematyka omawianych zajęć może się zazębiać z tematyką zadań

dydaktycznych projektowania początkowego, co wydaje się korzystne

dla rozwoju świadomości twórczej uczestników obu kursów.

During these classes, students become familiar with the

type of elementary design of simple objects from materi-

als that are less durable but more accessible and do not

require special workshop conditions, e.g. cardboard, slats

or strings.

The discussed space modelling consists in the use of

many uncomplicated treatments while combining draw-

ing and work with the mock-up. A selected subject is

a kind of spatial imagination training and is something

completely new to most of the participants of the course.

The implementation of these simple tasks seems to be sig-

nificant and purposeful due to the following aspects:

– introduction into the teaching process and the use of

basics of knowledge about issues concerning composi-

tion, its features, conditions, principles or criteria,

– familiarisation with the structure related to the char-

acteristics of a particular material and a technology of

performance,

– learning the skills to freely alternately combine work/

record on the plane with modelling in space – the basic

skill for the architect.

Theory of composition

Students deal with the concepts of composition/com-

posing from the very beginning of the course, but it is not

always done in a way that is obvious and conscious. In the

case of this subject, i.e. elementary forming/modelling,

this kind of knowledge is indispensable. Therefore, they

become familiar with its basics in theory and practice

. It

is extremely important to show the students that con-

scious construction of the composition requires the know-

ledge of many principles, dependencies, criteria or trends,

which in turn are connected with the process of percep-

tion. The proposed topic combines elements that allow

students to become familiar with these issues in a practical

and theoretical manner. Students can get acquainted with

the process of composing by organizing/arranging various

components (or removing unnecessary elements) to create

larger complexes/wholes – from the state close to chaos to

the state of maximum order – using different kinds of or-

ganising principles. They discover that the architectural

composition primarily uses a body in space, which results

in a mutual relationship between these two qualities, and

their contact on the positive-negative, empty-full basis is

the source of numerous problems of both philosophical

and theoretical as well as practical nature. Didactic tasks,

in which the aim is to shape compositional arrange-

ments in space and on the plane, are therefore the basis for

practical mastery and understanding of concepts related to

traits, determinants and rules governing the creation and

perception of compositions [3], [7]. They make it possi ble

to solve more complex tasks. These include, first of all: set layouts of

geometric shapes drawn in perspective and still life, accompanied by flat

images (projections, views, sections) and axonometric views.

Subjects of the discussed classes may be interconnected with the

topic of didactic tasks of the initial design, which seems to be beneficial

for the development of creative awareness of the participants of both

courses.

74 Barbara Siomkajło, Dorota Łuczewska

kształ towanie układów kompozycyjnych w przestrzeni i na

płaszczyźnie, stanowią zatem podstawę praktycznego

opanowania i rozumienia pojęć związanych z cechami,

wyznacznikami i prawidłami rządzącymi tworzeniem

i percepcją kompozycji [3], [7]. Pozwalają one na rozwi-

janie świadomości plastycznej przyszłego projektanta

i swobodne wykorzystywanie w komponowaniu takich

pojęć jak prostota i złożoność, zamkniętość i otwartość,

dynamizm i statyczność, swoboda i rygor, podobieństwo

i kon trast. Umożliwiają posługiwanie się pojęciami: harmo-

nia, równowaga, kulminacja, dominanta, akcent, spoistość,

czy telność, rytm, symetria, forma mocna i słaba, miejsce

ważne, związek między całością a częścią [1]–[3], [5].

Tworzywo i technologia

Tworzywo ma określone cechy wytrzymałościowe ze

względu na swoją wewnętrzną strukturę, kruchość, ela-

styczność, spoistość, fakturę powierzchni. Decydują one

o jego przydatności do zastosowania w rozwiązaniach

konstrukcyjnych. Studenci nie mają świadomości takich

ograniczeń i często próby realizacji wstępnie wymyślo-

nych rozwiązań kończą się niepowodzeniem. Dopiero

testowanie pomysłów w skali 1:1 na próbnych elemen-

tach daje wyobrażenie o tym, czy coś jest wykonalne w pier-

wotnie wybranym materiale, i często zmusza autora do

zmiany decyzji – co do pomysłu lub materiału. Do świad-

czanie cech tworzywa dotyczy także sposobu po stę po-

wania z nim tak, aby uzyskać oczekiwany efekt wizualny

również ze względu na jakość wykonania zaprojektowa-

nego obiektu.

Dokumentacja idei

Przy realizacji omawianego tematu duży nacisk kła-

dzie się na kształcenie umiejętności sprawnego i popraw-

nego ryso wania/szkicowania pierwotnych pomysłów,

a na stępnie sprawdzanie ich w trzech wymiarach, na prób-

nych makietach. Pomysł roboczo zrealizowany w prze-

strzeni

pozwala studentom ocenić jego trafność z punktu

widzenia wartości plastycznej/estetycznej i konstrukcyj-

nej – umożliwia także dalszą pracę w kierunku uzyskania

zadowalającego efektu. Omawiany proces powstawania

kolejnych przybliżeń rysunkowych i kolejnych próbek

w formie makiety, aż do ostatecznej wersji modelowane-

go obiektu jest niezwykle cennym etapem w kształceniu

i w projektowaniu – jest myśleniem za pomocą rysowa-

nia

– symbolicznym odwzorowaniem trójwymiarowej

rzeczywistości powstałej w wyobraźni autora. Rysunek

pełni także funkcję dokumentacyjną, pozwala studentom

zapisać i w czytelny sposób zakomunikować w formie

W klasycznym ujęciu wywodzącym się z renesansu rysunek –

disegno – spełniał funkcję medium. Jego szczególna jakość wynikała ze

zmiany relacji między twórcą i dziełem: Disegno to nie to, co artysta

od twarza, lecz to, co tworzy [8, s. 38], co oznaczało z jednej strony

zreali zowany wizerunek rzeczywistości, a z drugiej wewnętrzną mental-

ną formę koncepcji dzieła. Odnaleźć w tym można elementy traktowa-

nia rysunku i malarstwa jako narzędzi poznawania oraz pierwotnego

zapisu idei formy – źródła formy.

to develop artistic awareness of the future designer and

a free use of such concepts as simplici ty and com plexity,

closure and openness, dynamism and stativity, freedom

and rigor, similarity and contrast in composing. They en-

able students to use the following con cepts: harmony, bal-

ance, culmination, dominant, accent, cohesion, readabili-

ty, rhythm, symmetry, strong and weak form, important

place, relationship between the whole and part [1]–[3], [5].

Material and technology

The material has specific endurance characteristics due

to its internal structure, fragility, elasticity, cohesion, and

surface texture. They determine its suitability for use in

structural solutions. Students are not aware of such limita-

tions and often attempts to implement pre-invented solu-

tions are unsuccessful. Only testing ideas on a scale of 1:1

on sample elements gives an idea of whether something is

possible to be made in the original material, and often

forces the author to change the decision as to the idea or

material. Experiencing features of the material also ap-

plies to the method of handling it so as to obtain the ex-

pected visual effect also due to the quality of performance

of the object that is designed.

Documentation of the idea

During the implementation of the discussed topic, great

emphasis is put on training the skills of efficient and correct

drawing/sketching of original ideas, and then check ing

them in three dimensions on sample mock-ups. The idea,

which was implemented in space, allows students to as-

sess its accuracy from the point of view of the artistic/

/aesthetic and structural value and it also enables them to

further work towards obtaining a satisfactory result. The

discussed process of creating next drawing approxima-

tions and subsequent samples in the form of a mock-up to

the final version of the modelled object is an extremely

valuable stage in education and design – it is thinking by

means of drawing

– a symbolic representation of the

three-dimensional reality which is created in the imagina-

tion of the author. The drawing also has a documentary

function because it allows students to record and clearly

present the final effect of their works in a contractual

(views, projections) and a realistic form (perspective). The

final stage of the task is a drawing visualisation – present-

ing the designed object in a selected real en viron mentwhere

it is supposed to perform a specific function. It is there-

fore necessary to determine characteristics of the context,

the scale of the object and the position of the observation

point. However, the purpose of visualisation is first of all

In the classical approach, which is derived from the Renaissance,

drawing – disegno – performed the role of a medium. Its particular qual-

ity resulted from a change in the relationship between the creator and the

work: Disegno is not what the artist reproduces, but what s/he creates [8,

p. 38], which meant on the one hand the realised image of the reality and

on the other the inner mental form of the concept of the work. It is pos-

sible to find elements of treating drawing and painting as tools of learning

and the original record of the idea of the form – the source of the form.

Wstęp do modelowania przestrzeni /Introduction to space modelling 75

umownej (widoki, rzuty) i realistycznej (perspektywa)

końcowy efekt ich pracy. Ostatnim etapem zadania jest

rysunkowa wizualizacja – przedstawienie zaprojektowa-

nego obiektu w wybranym realnym otoczeniu, gdzie peł-

nić ma określoną funkcję. Konieczne jest zatem ustalenie

cech kontekstu, skali obiektu i pozycji punktu obserwa-

cji. Jednak celem przygotowania wizualizacji jest przede

wszystkim opanowanie umiejętności komunikatywnego,

atrakcyjnego prezentowania własnej pracy jako końcowe-

go rezultatu procesu projektowania.

Kompozycja w praktyce dydaktycznej

Metodologia

Zagadnienia, z jakimi zapoznawani są studenci, wystę-

pują w kilku wariantach tematów pararzeźbiarskich. Co

roku uzgadniana jest ich kolejność i wybór wprowadza-

nych wariantów. Możliwe jest także ich modyfikowanie

na równoległych zajęciach, w ramach testowania skutecz-

ności w osiąganiu zamierzonych celów dydaktycznych.

Tematy obejmują działania związane z kształtowaniem

prostych form takich jak płyty, ściany, prostopadłościany

– w myśl wcześniej sformułowanych warunków i według

podanych przez prowadzących kryteriów. Zajęcia są na

ogół realizowane zgodnie z ustalonym porządkiem:

– wykonywanie wstępnych rysunków/szkiców pomy-

słów oraz sprawdzanie przydatności projektowanych ele-

mentów do wykonania założonej formy docelowej –

próbne cięcia, zginanie, łączenie, małe makiety robocze,

– dalsze precyzowanie pomysłu (np. w postaci małych

makiet roboczych) i realizacja końcowej wersji modelu,

–

przygotowanie rysunkowej dokumentacji projektowa-

nej formy w postaci zestawu ujęć płaskich (widoków, rzu-

tów, przekrojów) i przestrzennych (perspektywy lub akso-

nometrii) – najczęściej zadawanej jako praca domowa,

– narysowanie wizualizacji tematu – umiejscowienie

zaprojektowanego obiektu/formy plastycznej w konkret-

nym otoczeniu zurbanizowanym (czasem wnętrzu).

Proponowane zadania, wprowadzając uczestników

zajęć w problematykę dotyczącą pojęcia „kompozycja”,

jednocześnie stopniowo pogłębiają zakres zdobywanej

wiedzy, ponieważ różnią się nieco ze względu na poziom

trudności/komplikacji. Przy omawianiu na zajęciach każ-

dego z zadań przedstawiane są wymagania i kryteria,

które powinien spełniać projektowany obiekt, oraz zasa-

dy, według jakich można go kształtować, aby uzyskać

interesujący efekt plastyczny. Jednocześnie zwraca się

uwagę na różnorodność źródeł inspiracji i kierunków

możliwych poszukiwań.

Przykłady zadań kompozycyjnych

A. Płyta

Jednym z prostszych zadań proponowanych studentom

jest rozwiązywanie kompozycji na płycie (il. 1). Polega

ono na uzyskaniu na poziomej powierzchni kwadratu (naj-

częściej o wymiarach 50 × 50 cm) efektu reliefu dzięki

nacinaniu i odginaniu ku górze wyciętych elemen tów, bez

usuwania żadnego z nich. Niezbędne jest w tym przypadku

to master the skills to present one’s own work in a com-

municative and attractive way as a final result of the de-

sign process.

Composition in didactic practice

Methodology

The issues students are familiarised with are available

in several variants of para-sculptural topics. Each year

their order and the selection of variants introduced are

agreed. It is also possible to modify them in parallel class-

es within the framework of testing effectiveness in achiev-

ing the intended didactic goals. Topics include actions

which are connected with shaping simple forms such as

boards, walls, cuboids – in accordance with the previ-

ously formulated conditions and according to the criteria

given by the leaders. Classes are generally implemented

in accordance with the established order:

– making preliminary drawings/sketches of ideas and

checking the usefulness of the elements designed to per-

form the assumed target form – trial cutting, bending,

joining, small working mock-ups,

– further clarification of the idea (e.g. in the form of

small working mock-ups) and implementation of the final

version of the model,

– preparation of drawing documentation of the form

designed in the form of a set of flat (views, projections,

cross-sections) and spatial (perspective or axonometry)

conceptualisations – students are most often told to do

this as their homework,

– drawing a visualisation of the topic – locating the

object/artistic form designed in a specific urbanised envi-

ronment (sometimes in the interior).

The proposed tasks, which introduce participants of

classes to the issues related to the concept of “composi-

tion”, at the same time gradually deepen the scope of the

acquired knowledge because they slightly differ due to

the level of difficulty/complexity. While discussing each

task during the classes, the requirements and criteria are

presented which the designed object should meet as well

as the principles according to which it can be shaped to

obtain an interesting visual effect. At the same time, atten-

tion is paid to the diversity of sources of inspiration and

the directions of possible searches.

Examples of composition tasks

A. Board

One of the simpler tasks which are proposed to stu-

dents is performing compositions on the board (Fig. 1). It

consists in obtaining a relief effect on the horizontal sur-

face of a square (usually 50 × 50 cm) thanks to notching

and bending up the cut off elements without removing

any of them. In this case it is necessary to familiarise the

participants of the classes with the basic information

about composition, which will allow them to choose

a variant of performance from among an infinite num-

ber of possible solutions. The decisions refer to the selec-

tion of the compositional scheme (fixed layouts of the

76 Barbara Siomkajło, Dorota Łuczewska

zapoznanie uczestników zajęć z podstawowymi informa-

cjami o kompozycji, które pozwolą im na wybór wariantu

postępowania wobec nieskończonej ilości możliwych roz-

wiązań. Decyzje dotyczą wyboru schematu kom po zy-

cyjnego (stałego układu elementów kompozycji) spośród

takich jak układ otwarty lub zamknięty, dynamiczny lub

statyczny, symetryczny lub asymetryczny, cen tralny lub

zdecentralizowany, diagonalny lub prostokreślny, z domi-

nantą lub bez niej, na osi, osiach lub bezosiowy. Następny

krok to wybór kształtu i proporcji wy ci na nych elementów,

z których budowana jest po wierz ch nia płyty, oraz sposobu

ich odginania. Dzięki takim zabiegom studenci uzyskują

zarówno prawie płaskie, zróżnicowane tylko kierunkami

nacięć kompozycje, jak i wyniesione ku górze zrytmizo-

wane formy, jednolicie ukształtowane mo nostruktury

i układy zdynamizowane z centralną strefą

oraz wiele

innych

. Jednym z wariantów tego zadania jest uformowa-

nie płyty w sposób sugerujący układ urbanistyczny (il. 2).

Na tym etapie studiujący poznają cechy kompozycji,

w której pojawiają się symbolicznie ukształtowane obiek-

ty architektoniczne o zróżnicowanej wielkości, strefy

większych i mniejszych przestrzeni – puste lub wypełnio-

ne – oraz ciągi komunikacyjne. Studenci, mimo braku

doświadczenia w posługiwaniu się tak rozległą dziedziną,

jaką jest wiedza na temat kompozycji, i działając in -

tuicyjnie, uzyskują czasami interesujące efekty plastyczne.

B. Ściana (dwie płyty)

Bardziej skomplikowanym zadaniem jest opracowa-

nie kompozycji ściany – ażurowego obiektu o wymiarach

50 × 50 × 5–12 cm. Jej konstruowanie polega na zesta -

wieniu i połączeniu dwóch kartonowych kwadratów za

Wybrane do tekstu ilustracje są w stanie tylko zasygnalizować

omawianą problematykę wobec liczby i rodzajów/odmian pomysłów

roz wiązań kompozycyjnych zastosowanych w pracach studentów (ar chi-

wum Zakładu Rysunku, Malarstwa i Rzeźby WA PWr).

composition elements) including an open or closed lay-

out, dynamic or static, symmetrical or asymmetric, cen-

tral or decentralised, diagonal or straight, with or without

a dominant, on the axis, on the axes or without them. The

next step is to choose the shape and proportions of the

cut-out elements from which the surface of the board is

built and then the method of bending them. Thanks to

such treatments, students obtain both almost flat composi-

tions which are differentiated only by the directions of

incisions as well as upwardly rhythmised forms, uniform-

ly shaped mono-structures and the layouts which are dy-

namized with the central zone as well as many more

. One

of the variants of this task is to form a board in a manner

suggesting an urban layout (Fig. 2). At this stage, students

learn about the features of the composition in which sym-

bolically shaped architectural objects of various sizes,

zones of larger and smaller spaces – empty or filled as

well as communication routes appear. Students, despite

the lack of experience in using such a vast field, which is

the knowledge about composition, and acting intuitively,

sometimes obtain interesting visual artistic effects.

B. Wall (two boards)

A more complicated task is to develop a wall composi-

tion – an openwork object 50 × 50 × 5–12 cm. Its con-

struction consists in the juxtaposition and connection of

two cardboard squares by means of elements which were

previously cut out from them, bent and fixed on opposite

sides (Figs 3, 4). The openwork construction realized in

this way should be stable, which is caused by the appro-

priately selected quality of the cardboard as well as the

The illustrations, which were chosen for the text, are only able to

signal the discussed problem in relation to the number and types/variet-

ies of ideas for compositional solutions which were applied in the works

made by students (Archives of the Department of Drawing, Painting and

Sculpture of WA PWr).

Il. 1. Płyta – przykład uformowania powierzchni

za pomocą płaskiego reliefu, stopniowa zmiana zakończenia górnej

krawędzi podstawowego elementu pozwoliła uzyskać efekt ruchu

(autor: I. Łyszkiewicz)

Fig. 1. Board – an example of surface formation using a flat relief,

a gradual change of the end of the upper edge of the basic element

allowed us to obtain the effect of movement

(author: I. Łyszkiewicz)

Il. 2. Płyta – zastosowanie diagonalnej osi i zróżnicowanych

wysokości odginanych elementów aż po kulminację na jej zakończeniu

wprowadza zdynamizowanie układu i kojarzy się z rozwiązaniami

urbanistycznymi (autor: W. Kacyna)

Fig. 2. Board – application of a diagonal axis and varied heights of

bending elements up to the culmination of its completion introduces

dynamism of the system and is associated with urban solutions

(author: W. Kacyna)

Wstęp do modelowania przestrzeni /Introduction to space modelling 77

po mocą

elementów uprzednio z nich wyciętych, odgiętych

i zamocowanych po przeciwległych stronach (il. 3, 4).

Zrealizowana

w ten sposób ażurowa konstrukcja powinna

być stabilna, czemu służy odpowiednio dobrana jakość

kartonu oraz rodzaj, kształt, liczba i wymiary połączeń.

Problemy związane z tworzywem i konstrukcją są równie

istotne jak zagadnienia kompozycyjne. Solidne powiąza-

nie obu części ścianki wymaga właściwego ukształtowa-

nia elementów łączących, a ich forma i rozmiar decydują

o jakości efektu plastycznego ażuru. Z tego powodu kon-

cepcja zgodności formy i funkcji znajduje tutaj odzwier-

ciedlenie, chociaż dopuszcza się sytuacje, w których tylko

część połączeń ma charakter konstrukcyjny, pozostałe zaś

stanowią rodzaj spójnego z całością dekoracyjnego uzu-

pełnienia. Dużą wartość dydaktyczną ma spostrzeżenie,

że rodzaj i sposób rozmieszczenia nacinanych elementów

na obu płytach pozwala ukształtować interesujące i całko-

wicie odmienne efekty przestrzenne. Na ostateczną war-

tość plastyczną projektowanej ścianki istotny wpływ ma

proporcja pomiędzy powierzchnią pustą – wycięć/otwo-

rów – a pełną powierzchnią pozostawioną z obu jej stron.

C. Bryła (sześcian, prostopadłościan, wieża)

Inne zadanie kompozycyjne z zakresu modelowania

przestrzeni dotyczy brył – punktem wyjścia są na ogół

type, shape, number, and dimensions of connections.

Problems related to the material and structure are as im-

portant as the compositional issues. A solid connection

between the two parts of the wall requires proper shaping

of the connecting elements and their form and size deter-

mine the quality of the plastic openwork effect. Therefore,

the concept of compatibility of the form and function is

reflected here, although some situations in which only

some of the connections are of a constructional nature are

permissible, while others are a kind of decorative comple-

ment which is coherent with the whole. A great didactic

value is the observation that the type and method of dis-

tribution of the cut-out elements on both boards makes it

possible to shape interesting and completely different spa-

tial effects. The final artistic value of the wall designed is

significantly influenced by the proportion between the

empty surface – cut-outs/openings – and the full surface

which is left on both of its sides.

C. Solid (cube, cuboid, tower)

Another compositional task within the framework of

space modelling concerns solids – the starting point are

usually the simplest forms, that is a rectangular or a cube.

The aim of the students’ work is to shape the solid by cut-

ting out and rejecting parts so as to obtain an interesting

Il. 3. Ścianka – kompozycja zamknięta ze strefą centralną,

ażur uzyskany dzięki wycięciom i odgięciom prostokątów

o zróżnicowanej długości, interesujący efekt obróconej części środkowej

(autor: M. Kiela)

Fig. 3. Wall – closed composition with the central zone,

the openwork was obtained thanks to notches and bends of rectangles

of varied lengths, interesting effect of the rotated central part

(author: M. Kiela)

Il. 4. Ścianka – kompozycja otwarta jednorodna,

zrównoważona proporcja powierzchni wyciętych i pozostawionych,

wycięte brzegi sprawiają wrażenie większej lekkości

(autor: W. Lebiedowska)

Fig. 4. Wall – open homogeneous composition,

balanced proportion of surfaces cut out and left,

the cut edges give the impression of greater lightness

(author: W. Lebiedowska)

78 Barbara Siomkajło, Dorota Łuczewska

najprostsze formy, czyli prostopadłościan lub sześcian.

Celem pracy studentów jest kształtowanie bryły za pomo-

cą wycinania z niej i odrzucania części tak, aby otrzymać

interesujący obiekt, zachowując jednocześnie czytelność

jej pierwotnego kształtu. Zakłada się końcowe wymiary

projektowanego modelu z kartonu, dla sześcianu – kra-

wędź 25–30 cm (il. 5, 6), prostopadłościanu – podstawa

około 15 × 15 cm, wysokość 50 cm (il. 7). Większość

uczestników zajęć zazwyczaj rozpoczyna szkicowanie

pomysłu od wycinania ze swojej bryłki identycznych sze-

ścianików (standardowa kostka Rubika) – po pewnym

czasie udaje się jednak przekonać ich do zmiany sposobu

myślenia. Wycinane formy zyskują zróżnicowane wymia-

ry lub kształty (sugerowane są proste cięcia płaszczyzna-

mi, krzywizny nie sprawdzają się w kartonie), wzrasta

świadomość możliwości, jakie tworzy zmiana miejsca

wy cięcia. Omawiane zadanie bardziej niż poprzednie po z-

wala studentom dostrzec zagadnienia przestrzenne. Sześ -

cienna rzeźba jest oglądana z wielu stron, a obracanie jej

ujawnia inne możliwości i zróżnicowane efekty wizualne.

Istotne jest zwrócenie uwagi na potrzebę uzyskania efek-

tu spójnej całości, co niejednokrotnie sprawia sporą trud-

ność. Decyzje projektowe muszą dotyczyć wielu elemen-

tów – wykonywane prace uwzględniają różnorodne,

często skrajne kryteria i tendencje. Część z nich jest roz-

drobnioną układanką, inne są bliskie formowania w duchu

minimal artu lub dzięki skojarzeniom stają się przestrzen-

nym znakiem. Wycinanie może być płytkie i dotyczyć tylko

powierzchni bryły, ale może prowadzić także do uzys

ka nia

object, while maintaining the readability of its original

shape. The final dimensions of the model designed of

cardboard are assumed, i.e. for the cube – the edge

25–30 cm (Figs 5, 6), cuboid – the base is about 15 × 15 cm,

the height is 50 cm (Fig. 7). Most of the participants of the

classes usually start sketching the idea from cutting out

identical solid cubes from their own solids (standard Ru-

bik’s cube) – after some time, however, it is possible to

convince them to change their way of thinking. The cut-

out forms gain different dimensions or shapes (simple

planar cuts are suggested, curves do not work well in the

cardboard), the awareness of possibilities that are pro-

vided by changing the place of cutting increases. The task

discussed more than the previous ones allows students to

see spatial issues. A cubic sculpture is viewed from many

sides and turning it reveals other possibilities and diversi-

fied visual effects. It is important to pay attention to the

need to achieve the effect of a coherent whole, which

often makes a lot of trouble. Design decisions must con-

cern many elements, i.e. the works carried out take into

account various often extreme criteria and trends. Some

of them are fragmented puzzles, others are close to form-

ing in the spirit of minimal art or thanks to associations

they become a spatial sign. The cutting-out may be shal-

low and refer only to the surface of the solid, but it may

also lead to obtaining the effect of a hollow shell. The

im pression of dynamism is achieved not only through

slants, but also through the illusion of a rotational motion

thanks to the appropriately located straight cutting-outs.

Il. 5. Sześcian – przykład formowania bryły-znaku

przy użyciu skośnych cięć przez całą wysokość obiektu,

spójna całościowa kompozycja

(autor: A. Skrobała)

Fig. 5. Cube – an example of forming a solid-sign

using oblique cut-outs along the entire height of the object,

a coherent overall composition

(author: A. Skrobała)

Il. 6. Sześcian – kompozycja jednokierunkowo wydrążona

z rozcięciem na jednej ze ścian, skontrastowana gładka powierzchnia

ścian zewnętrznych z dynamicznie potraktowanym wnętrzem otworu

(autor: R. Pylypchuk)

Fig. 6. Cube – a one-way hollow composition with a cut on one of

the walls, a contrasted smooth surface of external walls

with a dynamically treated interior of the hole

(author: R. Pylypchuk)

Wstęp do modelowania przestrzeni /Introduction to space modelling 79

Models of objects of a tower/pole character can be shaped

– in line with the vertical visual determinant of the object

– by means of vertical cut-outs, but the designed exam-

ples show a tendency of upward pursuit which is obtained

also due to different methods.

The application of materials other than cardboard also

requires familiarisation with their properties. Interesting

compositions can be shaped from strips of wood which

are joined by means of strings (Fig. 8). The target open-

work form may have the shape of, for example, a cube

(which allows the first-year students to more control the

process of reaching the intended effect), but the materials

applied make it possible to use many miscellaneous forms.

All of the above-discussed activities in space are always

accompanied by a drawing (evaluated independently of

the final model/mock-up), i.e. in the form of initial work-

shop sketches of an idea as the documenta tion of a de-

signed model and concept visualisation, that is, locating

the object in the reality chosen by the author (Figs 9, 10).

The drawing thus constitutes a kind of binder or frame of

a complex of actions in all phases of the modelling/design

process. It is worth noticing here that the whole process

of realisation of this kind of task is basically the intro -

duction of students into the nature and secrets of architec-

ture design.

Summary

The works which were created during the classes rep-

resent a different artistic level, but they are undoubtedly

an important creative experience for future architects.

Some of the works duplicate the schemes which were

efektu wydrążonej skorupy. Wrażenie zdynamizowania

osiągane jest nie tylko poprzez skosy, ale również przez

iluzję ruchu obrotowego, dzięki odpowiednio umiejsco-

wionym prostym wycięciom. Modele obiektów o charak-

terze wieży/słupa mogą być kształtowane – zgodnie z pio-

nowym wyznacznikiem wizualnym obiektu – pionowymi

wycięciami, ale projektowane przykłady pokazują ten-

dencję dążenia w górę uzyskaną również za pomocą róż-

nych metod.

Stosowanie innych niż karton materiałów wymaga

także zapoznania się z ich właściwościami. Interesujące

kompozycje dają się kształtować z listewek łączonych

sznurkami (il. 8). Docelowa ażurowa forma może mieć

kształt np. sześcianu (co pozwala studentom na I roku

Il. 8. Forma sześcienna – zbudowana z listewek i sznurków,

interesująco ukształtowany sznurkowy rdzeń kompozycji

(autor: A. Malarska)

Fig. 8. Cubic form – made of wooden strips and strings,

an interestingly shaped string core of the composition

(author: A. Malarska)

Il. 7. Prostopadłościan/wieża – w kompozycji wykorzystano poziome

podziały i wycięcia ścian, uzyskując wrażenie ruchu ku górze

(autor: B. Kołodziej)

Fig. 7. Rectangular/tower – horizontal divisions and cut-outs of the walls

were used in the composition, giving the impression of moving upwards

(author: B. Kołodziej)

80 Barbara Siomkajło, Dorota Łuczewska

seen in the examples presented earlier or known from

various sources. However, many works have an authentic

unique expression. Reaching the final solution, which

was preceded by trials and corrections, creates an oppor-

tunity to stimulate creativity of students. As a result, link-

ing the issues of the theory of composition with their

practical application in didactics equips young artists with

intellectual and artistic experience as well as with effec-

tive tools and methods of creative work.

Thanks to the themes and tasks that connect various

artistic fields, the process of educating students of archi-

tecture is enriched with the possibility of wider familiari-

sation with the issues of composition – from flat concep-

tualisations to a model and the improvement of drawing

skills – from synthetic sketching and precise documenta-

tion to visualising objects in a specific reality. An impor-

tant feature of these activities is the necessity to solve an

idea at the same time in the form of a drawing and a mock-

up, which allows students to master such an important

mental skill for the architect as moving freely between 2D

and 3D, but most of all to stimulate their imagination. The

knowledge and skills acquired can be used when realising

the next themes within the framework of the course of

visual arts education. The experience which is gained dur-

ing the implementation of this type of tasks can also be

helpful in solving design problems in other subjects of the

curriculum at the Faculty of Architecture.

What seems to be important in the implementation of

these tasks, is to familiarise young people with the stages

and regularities of the design process at the beginning of

their experience in architecture while ignoring the addic-

tive and limiting usage of digital techniques, and to do

this on the basis of their own mental and manual activity.

Translated by

Bogusław Setkowicz

bardziej kontrolować proces dochodzenia do zamierzone-

go efektu), ale użyte tworzywa pozwalają na wykorzy-

stywanie

wielu różnorodnych form. Wszystkim omawia-

nym działaniom w przestrzeni towarzyszy zawsze rysunek

(oceniany niezależnie od końcowego modelu/makiety):

w formie wstępnych szkiców warsztatowych pomysłu,

jako dokumentacja zaprojektowanego modelu i wizuali-

zacja koncepcji, czyli umiejscowienie obiektu w wybra-

nej przez autora rzeczywistości (il. 9, 10). Rysunek stano-

wi tym sa mym rodzaj spoiwa czy też szkieletu kompleksu

działań we wszystkich fazach procesu modelowania/

projekto wa nia. Warto przy tym zaznaczyć, że cały proces

rea li zowa nia tego rodzaju zadania jest w zasadzie wpro-

wadzeniem stu dentów w charakter i tajniki projektowania

architektury

Podsumowanie

Powstałe podczas zajęć prace reprezentują różny po -

ziom artystyczny, ale są bez wątpienia ważnym do świad-

czeniem twórczym dla przyszłych architektów. Część

prac powiela schematy podpatrzone w prezentowanych

wcześniej przykładach lub znane z różnych źródeł. Wiele

jednak prac ma autentyczny autorski wyraz. Do chodzenie

do ostatecznego rozwiązania poprzedzone próbami

i korektami stwarza możliwość pobudzenia kreatywności

studentów. W efekcie powiązanie zagadnień teorii kom -

pozycji z praktycznym ich zastosowaniem w dy dakty ce

wyposaża młodych twórców w intelektualne i artystycz ne

doświad czenie oraz w efektywne narzędzia i metody

pracy twórczej.

Dzięki tematom i zadaniom, które łączą różne dzie dzi-

ny plastyczne, proces kształcenia studentów architektury

zostaje wzbogacony o możliwość szerszego zapoznawa-

nia się z problematyką kompozycji – od ujęć płaskich po

model, oraz doskonalenia warsztatu rysunkowego – od

Il. 9. Rysunek warsztatowy –

wstępne pomysły ukształtowania

bryły sześcianu

(autor: M. Król)

Fig. 9. Workshop drawing –

preliminary ideas for

shaping a cube solid

(author: M. Król)

Wstęp do modelowania przestrzeni /Introduction to space modelling 81

syntetycznych ujęć szkicowych, precyzyjną dokumen ta-

cję, po wizualizację obiektów w określonej rzeczy wis toś ci.

Istotną cechą tych działań jest konieczność rozwiązy -

wania pomysłu jednocześnie w formie rysunku i ma kiety,

co pozwala na opanowanie tak ważnej dla architekta zdol-

ności jak swobodne poruszanie się pomiędzy 2D i 3D, ale

przede wszystkim na uruchamianie wyobraźni. Zdobytą

wiedzę i umiejętności można wykorzystywać przy następ-

nych tematach w ramach kursu kształcenia plastycznego.

Doświadczenia uzyskane przy realizacji tego rodzaju

zadań mogą być również pomocne w rozwią zywaniu

zagadnień projektowych z zakresu innych przedmiotów

programu nauczania na wydziale architektury.

Istotne przy realizacji tych zadań wydaje się także

zaznajamianie młodych ludzi na początku ich doświad-

czeń dotyczących architektury z etapami i prawidło-

wościami procesu projektowania przy pominięciu coraz

częściej uzależniającego i ograniczającego udziału tech-

nik cyfrowych – w oparciu o własną aktywność umysło-

wą i manualną.

Il. 10. Wizualizacja –

zaprojektowany obiekt

w konkretnej przestrzeni miejskiej

(autor: M. Król)

Fig. 10. Visualisation –

a designed object

in a specific urban space

(author: M. Król)

Bibliografia /References

[1] Arnheim R., Sztuka i percepcja wzrokowa, Wydawnictwa Artystycz-

ne i Filmowe, Warszawa 1978.

[2] Gombrich E.H., Zmysł porządku, o psychologii sztuki dekoracyjnej,

Uni versitas, Kraków 2009.

[3] Kompozycja na styku architektury i sztuk plastycznych, L. Maluga

(red.), cz. 1, Raporty Zakładu Rysunku, Malarstwa i Rzeźby PWr,

SPR W1 H/2016/S-013, Wrocław 2016.

[4] Słownik terminów plastycznych, Wiedza Powszechna, Warszawa

1999.

[5] Żórawski J., O budowie formy architektonicznej, Arkady, Warszawa

1973.

[6] Nęcka E., Psychologia twórczości, GWP, Gdańsk 2002.

[7] Rysunek i malarstwo – problemy podstawowe, wybrane zagadnie-

nia, B. Siomkajło (red.), Oficyna Wydawnicza PWr, Wrocław 2001.

[8] Tatarkiewicz W., Historia estetyki, t. 3: Estetyka nowożytna, PWN,

Warszawa 1985.

Streszczenie

W procesie kształcenia studentów architektury jednym z podstawowych problemów jest uświadomienie im znaczenia pojęcia kompozycja – jako

podstawowego dla wszelkiej twórczości plastycznej, a zwłaszcza dla projektowania architektury. Praca niniejsza prezentuje element tego procesu

kształcenia, który ściśle wiąże teorię z praktyką twórczą przy wykorzystaniu różnych mediów, w celu przygotowania kompozycji przestrzennej.

Służą temu odpowiednio dobrane zadania, które wprowadzono w ramach kursów bloku kompozycyjno-plastycznego na Wydziale Architektury

Politechniki Wrocławskiej, już na pierwszym poziomie nauczania. W opracowaniu omówiono grupę prostych zadań i sposobów ich realizacji ze

względu na wprowadzanie elementów teorii kompozycji (jej cech, zależności, zasad), zastosowane tworzywo i technologię wykonania oraz rodzaje

dokumentacji idei projektowej. W artykule zawarto także opis metodologii realizacji kolejnych etapów tych zadań oraz dokumentację fotograficzną

z opisem wybranych przykładów prac studenckich (płyty, ściany, bryły). Realizacja tej grupy zadań dydaktycznych umożliwia jednoczesne weryfi-

kowanie związków pomiędzy projektowaną formą, jej konstrukcją i cechami materiału, pozwala także na koordynowanie procesów projektowania

równolegle – w zapisie płaskim (rysunek na wszystkich etapach) i w realnej przestrzeni. Są one tym samym istotnym elementem warsztatu plastycz-

nego przyszłych architektów.

Słowa kluczowe: kompozycja, modelowanie, edukacja

82 Barbara Siomkajło, Dorota Łuczewska

Abstract

In the educational process of architecture students one of the essential problems is to make them aware of the importance of the concept composition

– as a basic one for all artistic activity, especially for the architectural designing. This paper presents an element of this educational process which

closely connects the theory with creative practice using different media, in order to realize the three-dimensional composition. Adequately chosen

educational tasks, which have been introduced within the confines of composition-artistic block courses at the Faculty of Architecture of Wrocław

University of Science and Technology at the primary level, are very helpful. In the paper a group of simple tasks and ways of their realization for

the sake of introducing some elements of composition theory (its features, relationships, rules), used materials and technology of execution as well

as some kinds of designing idea documentation is described. This paper also contains the report on the realization methodology of the next steps of

these tasks and also described photos of chosen students’ work examples (plates, walls, solids). Realization of this group of educational tasks makes

it possible to verify connections between the designed form, its construction and characteristics of material, it also allows to co-ordinate designing

processes simultaneously – in two-dimensional notation (drawing, at all stages) and during modelling in real space. And so they are an important

element of the future architects art technique.

Key words: composition, modeling, education

Wstęp do modelowania przestrzeni – łączenie podstaw teorii kompozycji z pracą z tworzywem na Wydziale Architektury Politechniki Wrocławskiej

Barbara Siomkajło, Dorota Łuczewska

doi:10.5277/arc180207

Streszczenie