Wykorzystanie metod cyfrowych w dokumentacji zabytkowej architektury drewnianej na przyk艂adzie inwentaryzacji ko艣cio艂贸w na pograniczu 艣l膮sko-ma艂opolskim

Klara Kantorowicz

doi:10.37190/arc230404

Streszczenie

Zabytkowe obiekty architektury drewnianej jako dziedzictwo szczeg贸lnie nara偶one na zniszczenia wymagaj膮 szczeg贸艂owej dokumentacji architektonicznej. Inwentaryzacje pomiarowo-rysunkowe ko艣cio艂贸w drewnianych na terenie Polski wykonywane by艂y od ko艅ca XIX w. Cyfrowe metody dokumentacji zabytk贸w, staj膮c si臋 coraz popularniejsze i szerzej dost臋pne, zast臋puj膮 pomiary wykonywane metodami tradycyjnymi, r贸wnie偶 w zabytkowych obiektach drewnianych. Na przyk艂adzie inwentaryzacji pi臋ciu zabytkowych ko艣cio艂贸w drewnianych z pogranicza 艣l膮sko-ma艂opolskiego, wykonanych w 2022 r. za pomoc膮 skanowania laserowego i fotogrametrii cyfrowej, przeprowadzona zosta艂a analiza por贸wnawcza z dokumentacj膮 historyczn膮 w celu uwypuklenia korzy艣ci, ale jednocze艣nie mo偶liwych brak贸w czy b艂臋d贸w wynikaj膮cych z zastosowania nowoczesnych technik pomiarowych w dokumentacji obiekt贸w drewnianych. Niew膮tpliwie wykorzystanie metod cyfrowych pozwala na przyspieszenie procesu dokumentacji, a tak偶e pozwala na bardzo precyzyjne odwzorowanie geometrii obiektu. Tr贸jwymiarowe dokumentacje stanowi膮 zdecydowanie pe艂niejsze zobrazowanie obiektu, nie ograniczaj膮c si臋 tylko do zadanych rzut贸w i przekroj贸w jak w tradycyjnej inwentaryzacji. Ich zalet膮 s膮 tak偶e mo偶liwo艣ci wizualizacyjne 鈥 wykorzystania pomiar贸w jako modeli do analiz przestrzennych czy te偶 w celach czysto popularyzatorskich. Wyzwanie wci膮偶 stanowi z艂o偶ona struktura konstrukcyjno-budowlana obiekt贸w drewnianych, kt贸ra powinna zosta膰 odzwierciedlona na inwentaryzacji architektonicznej. Dlatego te偶 inwentaryzator zobowi膮zany jest do wnikliwego rozpoznania struktury obiektu 鈥 szczeg贸lnie w miejscach, kt贸re pozostaj膮 niedost臋pne dla skaner贸w.

Podgl膮d pe艂nego artyku艂u jest mo偶liwy wy艂膮cznie na wi臋kszych ekranach.