Dziedzictwo

Wystrój rzeźbiarski fasad lwowskich kamienic doby renesansu (na przykładzie kamienicy Szolc-Wolfowiczów – Rynek 23 we Lwowie)

Oleksandra Kulynska

Streszczenie

Warunki rozwoju średniowiecznego Lwowa sprzyjały poszerzeniu tradycji Renesansu w jego kulturze i w budownictwie. Na klasyczne formy i metody, przyniesione przez włoskich architektów, wpływ wywarły miejscowe tradycje. Wskutek tego architektura Lwowa doby odrodzenia nabyła specyficznych cech. Dla wystroju architektonicznego fasad charakterystyczna stała się dość swobodna interpretacja reguł klasycznych, a także nasycenie delikatną rzeźbą i stosowanie polichromii. Jednak szczególnie ciekawe jest traktowanie wystroju rzeźbiarskiego, stosowanie którego często było podporządkowane nie tyko funkcji estetycznej, lecz także idei symbolicznej, oraz nabierało treści filozoficznej. Wystrój plastyczny stał się ilustracyjny i często charakteryzował światopogląd właściciela kamienicy. Rzeźbiarze wyróżniający się wysokim mistrzostwem i kulturą wykonania byli często zatrudniani przez znanych projektantów. Wystrój rzeźbiarski fasad stał się wartością architektoniczną, artystyczną i historyczną i wymaga obecnie szczególnego podejścia do jego badania i ochrony.

Podgląd pełnego artykułu jest możliwy wyłącznie na większych ekranach.