Współczesność

Kultura wiejskich przestrzeni publicznych – przykład gminy Krotoszyce

Anna Bazan-Krzywoszańska, Marta Skiba

Streszczenie

Kultura przestrzeni składa się z wielu wzorów zachowań funkcjonujących w zmieniających się warunkach. Centralny wiejski plac to przestrzeń społeczna i publiczna, której symbole utożsamiają mieszkańców z ich własnym miejscem. Jednak upowszechnienie się w ostatnim czasie indywidualnych środków transportu, podobnie jak wzrost autonomii rodziny, zmieniło zasięg użytkowanej zastanej przestrzeni. Przestrzeń dotąd społeczna stała się niczyja, podobnie jak podtrzymujące ją wspólnotowe więzy i grupowe interesy.

Na terenie gminy Krotoszyce ludność, po II wojnie światowej, wymieniła się, a obecni mieszkańcy są przyjezdnymi lub ich potomkami, zatem nie odziedziczyli kulturowego sposobu użytkowania przestrzeni. Nie zaangażowali się także w wytworzenie swojego otoczenia powiązanego ze strefą swoich pojęć, znaczeń i wyobrażeń, i nie wypracowali relacji pomiędzy przestrzenią publiczną (wspólnie użytkowaną) a poszczególnymi uczestnikami zdarzeń.

Nowe inwestycje najczęściej szkodzą wizerunkowi wsi. Jednocześnie zróżnicowany poziom kultury mieszkańców – ich różnorodne nawyki, potrzeby i upodobania – powoduje nieskuteczność wdrażanych programów funkcjonalnych, zależnych w dużej mierze od liczby mieszkańców. Obecnie wiejska przestrzeń społeczna tworzy się w relacji nie tyle przestrzeni prywatnej do publicznej, co pomiędzy próbami ochrony wartości kulturowych i przyrodniczych a presją rozwoju interesów ekonomicznych.

Podgląd pełnego artykułu jest możliwy wyłącznie na większych ekranach.