Współczesność

Przebudowa i rozwój Centralnego Muzeum Włókiennictwa w Łodzi

Teresa Mromlińska, Anita Luniak

Streszczenie

Centralne Muzeum Włókiennictwa, mieszczące się w zabudowaniach tzw. Białej Fabryki Ludwika Geyera w Łodzi, stanowi przykład stale rozwijającej się i wzbogacającej swa ofertę jednostki muzealnej. Muzeum dokumentuje rozwój przemysłu włókienniczego, eksponuje elementy historycznego wyposażenia technicznego oraz promuje sztukę współczesną związaną z tkaniną unikatową, łącząc w ten sposób industrialną tradycję miasta ze współczesnością.

W artykule zaprezentowano projekty autorskie z lat 2002–2010, dotyczące rewitalizacji Centralnego Muzeum Włókiennictwa, dzięki którym zostały zmodernizowane dziewiętnastowieczne zabudowania, zaadaptowana d. łaźnia zakładowa oraz powstał Skansen Łódzkiej Drewnianej Architektury Miejskiej. Nadrzędnym celem przekształceń było poszerzenie roli muzeum jako miejsca kontaktu z kulturą, sztuką i zabytkami, miejsca inicjującego różnorodną działalność, stworzenie interesującej wieloelementowej przestrzeni publicznej oraz wykreowanie nowych relacji między muzeum a otoczeniem.

Podgląd pełnego artykułu jest możliwy wyłącznie na większych ekranach.